Tranen.


Soms huil ik vele tranen.
Dan draag ik ze naar de zee.
M,n voetstappen laat ik achter
Die neemt de zee niet mee..
Ik wil over het water lopen.
Voelen hoe sterk m,n tranen zijn.
Soms is de zee,  
Zo dreigend zwart.
Soms word ik bang.
Maar toch ga ik door.  
Omdat ik weet,
Dat de zee mij tart.
Als m,n tranen zijn verdwenen.
Die de golven heeft
meegenomen.
Dan blijft over de herinnering.
En dat is voor mij weer een beleving.
   

Jaap Ruigendijk